ساعت ۴ و نیم می خونم تا ۷ونیم . دوباره از ۱۰ تا ۵/۱۲ . نمی دونم آخرش چی می شه . قبول بشم یا

نشم مهم نیست . مهم اینه که آیا آخرش به اون کاری که تو ذهنمه می رسم ؟

دلم می خواد یک ساختمون چند طبقه باشه که با چند تا از همکارها با هم کار کنیم ( به شرطی که

حداقل مدرک لیسانس ادیولوژی رو داشته باشن ) . ولی خیلی ناراحت کننده است که آدم زیر دست

کسی کار کنه که حتی اصول اولیه کار رو نمی دونه . خیلی بده که صاحب یه مطب یه چیزهای خیلی

پیش پا افتاده رو بیاد از اون به قول معروف تازه کاری بپرسه که تازه اومده مطبش . بعد سر ماه هم که

میشه یه چیزی صدقه سری بزاره جلوش : که فلانی بیا این هم حقوقت ! بعد آخرش هم برگرده بگه :

تو اصلا به کارت علاقه نداری .

برای همه کسانی که نوشته هامو می خونم دعا می کنم که هرگز به بیگاری گرفته نشید.

می شه که بیماری دمانس ( زوال عقل ناشی از پیری ) به سرعت پیشرفت کنه . میگه که کاهش

شنوایی در افراد مسن می تونه منجر به افسردگی بشه .

حالا شما اینا رو تو یادت داشته باش . یارو مادرشو می یاره به یکی از این مطب های سنجش شنوایی.

پیرزن اینقدر پیره که با دو تا عصا هم نمی تونه سر پا وایسته . آقا جان مادرتون چند سالشونه ؟

۸۶سال . ــ با هاش حرف میزنین حرفا تون رو میفهمه ؟ یا اگه داد بزنین می تونین بهش چیزی بگین ؟

ـــ نه نه . خیلی ساله که دیگه چیزی نمی شنوه .

گوشی رو میذاری رو گوش پیرزن . صدا رو ۸۰  . مادر - مادر جان صدامو میشنوی ؟ جواب نمی ده

 صدا رو ۹۰ . مادر جان صدامو میشنوی ؟ جواب نمی ده

صدا رو ۱۰۰ ( دیگه این آخرین شدت صدایی هست که دستگاه می تونه تولید کنه ) مادرجان .....

پیرزنه جواب می ده = ها . بعد به پسرش اشاره می کنه و می گه شنیدم شنیدم !

تا اینجا رو داشته باشین که جای جالبش مونده .

بعد شما که ادیولوژیست باشی آزمایش می کنی میبینی   ای - تا کری کامل همچین راهی نمونده

بنده خدا همین حالا هم نصف صدا ها رو حتی در آخرین سطح شدت هم نمی تونه بشنوه .

آزمایش که تموم می شه پسرش می یاد پیشت می گه : خانم دکتر جان یه سمعک ارزون بده که این

مادر ما مثل جوونی هاش بتونه بشنوه !

خیلی جدی می گه ها . نه این که شوخی کنه . واقعا انتظار داره سمعک برای مادرش معجزه کنه .

خدا وکیلی درو و بر تون چند تا پیرزن و پیرمرد سراغ دارین که یه ذره مشکل شنوایی دارن اما

اطرافیان با این تفکر که هنوز زوده از سمعک استفاده کنند اونها رو به حال خودشون

رها کردن ؟

حالا اطرافیان هیچی  کلا مردم فکر می کنند سمعک ماله وقتی هست که دیگه

خیلی ببخشید کر شده باشن . این دقیقا همون وقتیه که دیگه نمی شه کاری کرد .

هیچکروم منو راضی نکردن . اما این یکی واقعا عالیه . متنی رو که با کتاب دیکشنری سه روز طول می

کشید تا ترجمه کنم یه روزه تموم کردم . فقط کاش زودتر به دستم رسیده بود. زمستون گذشته تمام

بخش تعادل رو با کتاب ترجمه کردم . درست یک ماه طول کشید . 

خبر جدید این که دارم سمعک می خونم . ولی بگم ها از این سمعک و هرچی به سمعک مربوط می

شه بدم می یاد . یعنی اگه ببینم یه سمعکی یه جا گوشه خیابون افتاده راهمو کج می کنم و در می رم

دیکشنری هه خیلی خوبه . اسمش هست فرهنگ معاصر .  

احساس می کردم که فیلم رو در مورد من ساخته اند . من دقیقا همون احساسی رو دارم که اون آقا

در مورد کارش داشت .

یک متخصص نرم افزار بود که از کارش خوشش نمی یومد . تو شرکت یه روانشناس آوردن که وضعیت

روحی کارمندها رو بررسی کنه تا چند نفر رو اخراج کنن . روانشناسه به این آقاهه گفت تو چرا از کارت

خوشت نمی یاد ؟ گفت چون انگیزه ندارم . من اگه دو ساعت بیشتر هم بمونم و باعث بشم که شرکت

یک مقدار بیشتر سود کنه   از سودی که با کار بیشتر من به شرکت می رسه یک پنی هم گیر من نمی

یاد .

درست انگار که این فیلم رو از روی تفکرات من ساخته اند . اما من از آخر فیلم خوشم نیومد . آخر فیلم

نشون داد که این آقاهه داره آشغال پارو می کنه . دوستاش اومدن پیشش و گفتن می خوای ما برات یه

کار دیگه پیدا کنیم ؟ گفت نه  .

  ولی من دوست دارم باز هم به همین کاری که دارم ادامه بدم

ولی در شرایطی که حقوقم متناسب با کارم و کارم متناسب با تواناییهام باشه .