انصافی . من که بهت کفتم اگه خیره‌‌  کمکم کن برم دانشگاه می تونستی همون

موقع جلومو بگیری . نه این که حالا بعد از سه سال که دانشگاه تموم شده هنوز با

حقوق ماهی چهل تومن سرگردون باشم . بی انصافه چون فکر می کنه لیاقت من

همینه . می شینه شعار می ده " ما به هرکس روزی شو می دیم " . روزی من

اینه ؟ از پریشب دیگه باهاش قهرم . با هم حرف نمی زنیم . در واقع من با اون حرف

نمی زنم   چون اون هیچ وقت حرفی برای گفتن نداره .

کتز ۲۰۰۲ رو ترجمه می کنم . آخه جزوه تعادل جدید ندارم . این روزا از بس که دایم در حال ترجمه هستم

زبان انگلیسیم خوب شده !

البته دو روزه که بازم حالم بد شده . حوصله ندارم . فعلا درس تعطیله .

 ماه گذشته ( مهر ) درست سی و سه هزار تومن حقوق گرفتم . سی هزار تومنشو قسط دادم . تازگیها

این طرف که من براش کار می کنم داره ساعت کارمو کم می کنه . فکر کنم به زودی عذرمو می خواد .

بعد چیکار کنم ؟

جوک میگه ! زور میزنه که تو بیا یه پولی بذار  به عنوان ضمانت بقیه اش را هم ما می زاریم   بعد یه

دستگاه ( ای  بی  آر )  می خریم . تو هم بمون کار کن . ظاهرا پیشنهاد خوبییه فقط چند تا مشکل

اساسی داره . ۱= بیمه ای در کار نیست . ۲= از هر بیمار ۲۰ ٪ پول ویزیت به من می رسه

۳= .................. حوصله شرح دادن ندارم  آخرش این که اون سود میکنه من میشم برده ( مگه دیوونه ام

تازه یادم رفت بگم حق مهر زدن هم ندارم چون مجوز مطب به نام من نیست . مهر یک نفر دیگه رو

باید بزنم .

چون پیشنهادشو قبول نمی کنم داره کجدار و مریض با من تا می کنه .

فقط یه آرزو دارم . این که یه روز برم مطب و بگم ارشد قبول شدم . دیگه نمی یام